About me

 
Laat ik beginnen te vertellen dat ik niet een doorsnee fotograaf ben. Ik heb geen formele opleiding genoten maar ben volledig “zelf geschoold”. Maar klopt dat wel? Al die geweldige fotografen die me al jaren inspireren en de honderden trainingen en workshops en boeken die ik heb gevolgd en gelezen dan? Als fotograaf doe je het natuurlijk nooit zelf helemaal alleen. Zeker nu met een geweldige online community van hobby tot professionele fotografen, filmmakers en designers. En zeker uit de film haal ik veel inspiratie, zowel hedendaags als oude film noir of Hitchcock.

Buiten fotograaf werk ik voor een groot Nederlands bedrijf waar ik leiding mag geven aan zeer enthousiaste collega’s. Aangezien ik enorm veel klanten te spreken krijg, en met regelmatig veranderende omstandigheden en incidenten te maken heb, kan ik mezelf inmiddels wel een stressbestendig “mensen” mens noemen. Dit komt met name van pas tijdens m’n bruidsreportages, waar een kalme flexibele houding, en een gezonde dosis humor bijna net zo belangrijk zijn als foto skills. Geen bruiloft is hetzelfde en geen planning verloot zoals vooraf wordt afgesproken. Voor mij geen punt, ik voel me juist in hectiek als een vis in het water. Dat is ook een van de redenen waarom ik als portret fotograaf ook bruiloften ben gaan fotograferen. En ik blijf ze graag doen, want ik vind zo’n dag echt fantastisch . Elke keer weer krijg ik zo’n fantastisch gevoel van de unieke mogelijkheid om zo dicht bij 2 mensen te zijn die hun leven met elkaar willen delen, en dit willen bezegelen op deze dag. Dat ik dat mag vastleggen op een zo mooi mogelijke manier is een enorme verantwoordelijkheid. Ik doe het uiteindelijk voor mijn klant, als ik zie en hoor dat mijn foto’s ze raken weet ik dat het me weer is gelukt. Fantastisch om me daar voor in te zetten.

Maar hoe is het allemaal zo gekomen?

Om een korte introductie over mezelf te geven moet ik terug gaan naar m’n lagere school tijd. Toen ik 7 jaar oud was kreeg ik mijn eerste manuele Ricoh spiegelreflex camera. Van m’n opa. Zonder beschrijving, zonder uitleg. Voor de jongeren van nu klinkt het allicht gek, maar in die tijd had je enkel dure film rolletjes van 24 of 36, en als ik nog wat zakgeld over had, dan liet ik meteen m’n probeersels afdrukken. Ik heb werkelijk elke fotografische fout gemaakt… Maar uiteindelijk is de pure technische basis nu zo grondig aanwezig dat de techniek puur onbewust bekwaam aanwezig is. Ik hoef me gelukkig enkel met het creatieve deel bezig te houden.

Creatief denken , en zoeken naar oplossingen. Zoeken naar het mooiste licht, daarna een passende compositie en vervolgens “gesture”. Op de eerste twee kom ik zo terug, ik wil je eerst vertellen wat ik met “gesture” bedoel. De vertaling zou “gebaar” zijn, maar dat dekt de lading niet. Een Engels synoniem is “motion”, en dat element zit er zeker in.

Een goed of interessant onderwerp is niet altijd genoeg voor een geweldige foto. Expressie van een persoon die gefotografeerd wordt is al een stap voorwaarts, maar “gesture” geeft sturing aan de foto, sturing hoe het oog van de kijker de foto ervaart en hoe de gedachte over een foto wordt gevormd. Van een simpel handgebaar, of de richting van iemand lichaam, tot een overduidelijke actie die een verhaal vertelt.

En zo kom ik bij verhalen vertellen. Volgens mij zij wij fotografen verhalen vertellers. Met beelden. Beeldend dus. En dat is wat ik zo fantastisch vind aan fotografie. In een enkel beeld kunnen we een heel eigen verhaal vertellen. En de mogelijkheden zijn eindeloos. Van een exacte weergave van een bijzonder moment, verstilling, actie, liefde, drama, tot een volledig naar eigen hand gezette shoot met meerdere flitsers, lampen , mist machines, gave kleding en uiteindelijk zelfs af en toe een beetje Photoshop .

Dus voor mij is de inhoud van een foto heel belangrijk, maar de manier hoe deze wordt vastgelegd zeer zeker ook. De fotograaf is van oudsher toch uit de schilderkunst voortgekomen, zeker als het om portretten gaat. En als we de klassieke schilderkunst bestuderen zien we grootmeesters van het weergeven en spelen met licht.

Fotografie is schilderen met licht.

Schaduw is mijn canvas, licht is mijn verf. Zelf heb ik geen voorkeur voor natuurlijk licht of flitslicht. Met beide zijn uitzonderlijke foto’s te maken. Ik gebruik ze dan ook beide wanneer het me uitkomt, ook zijn ze goed te combineren.

Zo zie ik nog dagelijks foto’s voorbij komen waar m’n mond van open valt, zo mooi. Ik heb genoeg inspiratie bronnen, en voel dat ik nooit uitgeleerd ben. Sterker nog, ik vind dat ik mijzelf elke dag moet kunnen verbeteren , elke dag nieuwe ideeën ontwikkel, fouten maak, opnieuw begin. Niet vast houden aan het oude, maar open staan voor vernieuwing , voor wat er voor m’n lens gebeurt. Want dat is geen twee keer hetzelfde .

Let me start to say that I’m not your average photographer. I had no formal training but am completely “self-educated”. But is it? All those great photographers who all inspire me years and hundreds of training courses and workshops and books that I have read and followed then? As a photographer, you do it alone, of course, never themselves. Especially now with an amazing online community of hobby to professional photographers, filmmakers and designers. And certainly from the movie I get a lot of inspiration, both contemporary and old film noir or Hitchcock.

Outdoor photographer I work for a large Dutch company where I can lead very enthusiastic colleagues. As I speak heaps customers get, and to deal with frequently changing circumstances and incidents have, I can call myself by now a stress-resistant “people” person. This is particularly useful during my wedding photography, where a calm flexible attitude, and a healthy dose of humor are almost as important as picture skills. No wedding is the same and no planning raffled as agreed in advance. For me, no point, I feel especially in hectic like a fish in water. That’s one of the reasons why I am also a professional photographer to photograph weddings. And I keep them to do, because I find such a fantastic day. Every time I get a great feeling of the unique opportunity to be so close to 2 for people who want to share their lives with each other, and want to seal this day. I can fix it in the most beautiful way possible is a huge responsibility. I do it for my end client, as I see and hear that my pictures they hit, I know that I did it again. Fantastic to put me in there.

But how did it all happen?

To give a brief introduction about myself I have to go back to my elementary school time. When I was 7 years old I got my first manual SLR camera Ricoh. From my grandfather. Without information, without explanation. For the young people of today it probably sounds crazy, but at that time you had only expensive film rolls of 24 or 36, and if I get some pocket money had, I left immediately print my tryouts. I’ve actually made any photographic mistake … But in the end the pure technical basis is now so thoroughly that the present technique purely unconsciously skilled present. I need to keep me happy just doing the creative part.

Creative thinking and finding solutions. Find the best light, then an appropriate composition and then “gesture”. The first two I’ll be back, let me first tell you what I mean by “gesture”. The translation would be “gesture”, but that covers the cargo not. An English is synonymous with “motion” and that element is for certain.

A good or interesting subject is not always enough for a great photo. Expression of a person being photographed is already a step forward, but “gesture” steers the picture, directing the eye to the photo viewer experiences and how the idea of ​​a picture is formed. From a simple hand gesture, or the direction of a person body, an obvious action that tells a story.

And so I come to tell stories. I think they we photographers storytellers. With images. So visual. And that’s what I find so great about photography. In a single image we can tell a whole story. And the possibilities are endless. An exact reproduction of a special moment, stillness, action, love, drama, to fully own hands regularly shoot with multiple flash units, lights, fog machines, gift clothing and eventually even the occasional bit of Photoshop.

So to me the contents of a picture very important, but the way it is recorded very definitely. The photographer has traditionally come forth from painting, especially when it comes to portraits. And as we study classical painting we see masters of displaying and playing with light.

Photography is painting with light.

Shadow is my canvas, light my paint. I myself have no preference for natural light or flashlight. With both make exceptional photographs. I also use them both when it suits me, even combining them well.

So I see pictures yet daily’s passing where my mouth is open, so beautiful. I have enough sources of inspiration, and feel that I never stop learning. In fact, I think I need to improve myself every day, every day, develop new ideas, make mistakes, re-start. Not holding on to the old, but open to innovation, to what is happening in front of my lens. Because that’s never the same twice..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *